بر منبر روزگار

                                                                                              به : عمران صلاحی

                این روزها " برادر شاملو " ، " خواهر فروغ " ، "بسیجی عاشق سهراب سپهری " را

                 قاب می کنند  کنار ..."مداح اهل بیت حاج نیما اسفندیاری "

                که مهمان است بر سفره ی سفره دار امام رضا

                                                                 " مشهدی امید ".

               من خوانده ام بخوانید فهمیده ام بفهمید لااقل

               به چارده روایت

               قرآن می خواند برادرم

                              " شیخ شمس الدین  احمد بامداد "

               مشروطه غزل را مشروعه کرد دِعبل عجم

                                               "ثقة الاسلام شهریار"

            صلوات بفرستید  برخاک پاک آن عزیز مطهر

            که هر گز نماز شبش بی نام چل مؤمن زمانه

           تمام نمی شد ...آنکه بوسیده بود در عالم عرفان

                                            ضریح ساقی مست را

           و درحسینیه ی نادری

           مجلس  وعظ می گرفت هر شبِ قدر  

                          - خداش بیامرزد  -" کربلایی نصرت رحمانی " .

        چقدر گناه می کنید و نمی دانید ! 

         کف را به دف رسانده آتش دوزخ را 

        کوک می کنید؟

        وای بر شما که شلوارتان تا زانوان تان

      تا خورده و حجاب حوریان بهشتی را      

                                            انکار می کنید !

      یادش به خیر ذوالجناح شعر معاصر

     اسب سفید وحشی بوشهر       

                           " سید منوچهر آتشی "           

         چقدر متأسف می شد       

         از این همه شُربِ  َخمر !  

        می گفت : " حا جی ! جواب خدا را چه می دهند ؟ " 

        ازاین همه بی حجابی           

         چه گله ها داشت شاعر ولایت - که خداش بیامرزد -   

         مفسر  آسمان/ آویخته بر حبل المتین ریسمان 

         فخر زمین و زمان "علامه نادر نادرپور ".      

         شنیده ام این روزها

        "سیده بانو سیمین بهبهانی " هم 

         در  بستر بیماری / نزدیک به وصال حق تعالی اند   

         ذکر فضائل ایشان 

        بماند برای مراسم ... شبِ هفت.

         تو به / نصوح با شد  اگر 

        خدا سفید می کند روی شما را

                                اجداد شما را

                                   حتی

                                  ذغال  های خانه های شما را

         شکر خدا

        مملکتی که کفر شخم اش زد 

        با تخم های پر توِانِ ِ  شما  آباد می شود

       ِمن باب ختم روضه بگویم : 

        اینکه می گویند شاعرانِ ِ  شما / نویسندگان / اعاظم قوم

        خون دل می خورند انفرادی ،

         والله ...که دروغ است

        بالله ... آب خنک می خورند در این  نینوای  تابستان

       چه می گویند ؟!

       قرآن به سَرِ ِ  نیزه می برند :  حقوق بشر !

       مشخص است  از نامش :             

       به خیر نبوده از اول

      حقوق به شَر بوده ! 

      شکر خدا  که این ماهواره ها هم 

     عورت کفر نشان می دهند  نه عورت اسلام

     مال کافر هم

      که حلال شده برای مسلمان

                         نوش جانتان !

       برای دعا

      دست ها بلند ؛

      خدایا !

      ما را  از جمله ی مؤمنان برحق ات

      در قابِ مؤمنان بر حق ات قرار بده  

      خدایا !

      اگر معصیت کرد یم عزت ده

      اگر از تو غافل شد یم ثروت ده

      برای خشنودی اسیران خاک- که دست شان اکنون / چون ما برای خدمت به خلق بلند نیست- 

      جملگی صلوات !

                                 [ هر که متن  این وعظ را

                                     بخواند و به هفت مؤمن  نشان ندهد

                                     گره از کارکورَش  باز نخواهد شد

                                     نه  دخترش به خانه ی  بخت خواهد رفت

                                     نه خودش به حجله ی  زنِ ِ  دوم ]

                                             شیخ شمس الدین باختری

                                      { یزدان سلحشور – لعنت الله  علیه – سابق }

                                                                                      خرداد 85     

                        آخر

  شعر چیست ؟ مگر  رویداد پس از مردن !

  راحت از آنکه  هیچ چیز  دیگر  بیدارت نمی کند

  نه زنگ تلفن  که بر خیزی از بستری شبانه

  -" رفیق ! رفیقی ، کسی ، شاعری  مرده است "

  نه  قبض آ ب که به ماهی " ُتنگ "ات  نشان دهی ،

  دهانش را  باز کند به صدایی که هر گز نخواهی شنید

  نه قبض گاز  که رفیقی  باز ش کرده و

  راحت شده است  از این همه ویرانی

   نه قبض برق  که در توفان

   گرفتارت می کند  به رعد

  و می دانی  که پس از آن  به " بند " ات می افکند برای آنچه که نگفتی

  شعر چیست ؟ مگر  شناسنامه ای که عاری می شود از تابعیت " وطن "ات

  دیگر نه پرس و جو می شوی نه از کار معلق

  نه به خواب هایت می گویی : "لطفّا لطفا لطفا  ساکت باشید !

                                        در این خانه

                                         استراق سمع  قانونی ا ست ! "

  بیرون باران می بارد

  آنقدر که قایق های کناره ی  خزر / کافی نیستند  برای نجات دوستانی

  که در یک وجب آب غرق می شوند

  نه !

  نه پارو می تراشم نه تابوت

  این روز ها باید تکه نانی تراشید از دنده های بیرون زده ی گرسنگانی

  که بر سفره هاشان

  مهمانان نو آمده نفت می نوشند !

                                                             اردیبهشت 85

         یزدان سلحشور؛ شاعر ، داستان نویس ، منتقد ، روزنامه نگار

                     [ در آینه ؛ نگاهی انتقادی به شعر های نادر نادر پور / مروارید /1380

                      خداحافظ یزدان /  مجموعه شعر /  آرویج / 1380

                      دیوان خشم / مجموعه شعر / فرخ نگار  / 1381

                     دارم  احتجاب را زنده می کنم / مجموعه داستان /  امتداد / 1382

                 ژنرال  به فرشته  شلیک کرد / باز نویسی داستانی از هوارد فاست برای نوجوانان/امتداد/۱۳۸۳]

         ذ